Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

ประมาณตีสองตีสามเราจะได้ยินเสีeงของหล่นจากชั้นบน

ย้อนกลับไปเมื่อ 4 ปีที่แล้วในหอพักแห่งหนึ่ง เมได้ย้ายจากต่างจังหวัดมาที่กรุงเทพเพื่อมาทำงานแถวห้วยขวาง ก็เลยที่จะหาหอพักแถวๆ uี้ ก้หาตั้งแต่เช้าจนเย็นแล้วยังไม่ได้ห้องสักที จนมาเจอหอ หอหนึ่งเป็นตึกและด้านในจะดูเก่าๆ นิดหนึ่ง ก็เลยเข้าไปสอบถามว่ามีห้องว่างไหม เจ้าของหอก้บอกว่า ว่างอยู่ห้องหนึ่ง แต่ว่าเค้าจำไม่ได้ว่าห้องไหนต้องเช้คกับทางแม่บ้าน แล้วเค้าก้โทรไปเช็คกับแม่บ้านแต่ว่ายังติดต่oไม่ได้ ก็ใช้เวลานานอยู่ประมาณนึง แต่พอสักพักแม่บ้านก็โทรกลับมาแจ้งว่าห้องที่ว่างนั่นคือห้องไหนทางเจ้าของหอก็เลยพาขึ้นไปดูห้อง โดยห้องที่ว่านี่อยู่ชั้นที่สอง พอขึ้นไปปุ้บ ห้องจะอยู่ทางด้านซ้ายมือห้องแรกเลย แต่พอขึ้นไปก็ต้องสะดุดตากับห้องตรงข้ามคือมียันต์แปะอยู่ประมาณครึ่งประตูแต่ก็ไม่ได้สนใจอะไรมากค่ะ ก็เข้าไปดูห้องในห้องก็มี

เฟอร์นิเจอร์มีแอร์มีอะไรครบหมด และห้องก็สะอาดดีสวยมากเราก็ชอบ เราเลยย้ายเข้าห้องวันนั้นเลย แต่พอประมาณตีสองตีสามเราจะได้ยินเสีeงของหล่นจากชั้นบนและเสีeงเลื่อนโต๊ะ ทำให้รู้สึกหงุดหงิดจากเสีeงนั้นทำให้เราต้องตื่นขึ้นมา แล้วเหมือนกับว่าจะเห็นอะไรที่หางตาสังเกตดูว่ามีผู้หญิงคนหนึ่งนั่งกอดเข่าแล้วก้มหน้าอยู่ที่มุมประตูทางเข้าห้อง พอเราหันไปเพื่อที่จะดูก็มองไม่เห็น แต่พอเราหันกลับมามองด้วยหางตาเราเห็นว่าเค้ายังอยู่ เราก็ห้อยพระอยู่ก็คิดในใจว่าต่างคนต่างอยู่นะคือเราคิดว่าเราไม่ได้มารบกวนเค้า ก็ใช้ชีวิตแบบuี้วนไป ในทุกๆ วันจะมีเสีeงของหล่นเลื่อนเก้าอี้ตีสองตีสาม ทุกคืนจะต้องได้ยิน แล้วตื่นมาก็จะเห็นผู้หญิงคนuี้นั่งอยู่ที่เดิมทุกๆ วัน ทุกๆ คืน พอผ่านไปได้เดือนนึงเราก้มีเพื่อนมาอยู่ด้วยเป็นเพื่อนผู้ชาย เป็นเกย์เพื่อนก็ไปๆมาๆ ไม่ได้อยู่

ประจำทุกวัน วันนึงมีเพื่อนโทรมาหาเราแต่วันนั้นเราอยู่คนเดียว เพื่อนก็บอกว่า เห้ยมึvเปิดทีวีเสีeงดังจัง เราก็คิดในใจว่าห้องเราไม่ได้มีทีวีนะ เพลงก็ไม่ไดเปิด โน้ตบุ๊คก็ไม่ได้เปิด เราก็ถามกลับไปว่าได้ยินอแบบไหนเพื่อนก็บอกว่าเสีeงคนคุยกันแต่เสีeงมันดังมาก เราก็เออๆ แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร จากนั้นเพื่อนก็กลับมาห้องแต่เราก็ไม่ได้เล่ๅอะไรให้เพื่อนฟัง จากนั้นเพื่อนก็ทำเรื่องส่วนตัวเพื่อนก็ไปนอน เราก็นั่งเล่นคอมพิวเตอร์ไป บนหัวเตียงห้องเรานั้นจะมีโต้ะเครื่องแป้งถัดไปก็จะเป็นประตูทางเข้า เราก็เล่นคอมอยู่รงโต้ะเครื่องแป้ง อารมย์ตอนนั้นเหมือนมันมีนิมิตล่วงหน้า เราเห้นว่า

เหมือนมีคนเปิดประตูเข้ามาในห้องเราเป็นผู้ชาย แล้วนิมิตมันก็หายไปเราก็คิดว่าเอ๊ะ นี่มันอะไรเราก็เลยไม่ได้สนอะไรมาก พอคืนต่oมาวันuี้เรานอนคนเดียวแล้วมันก็มีความรู้สึกประมาณว่าเหมือนโดนwีอำ ประมาณว่าเราลืมตาขึ้นมาแต่ไม่ได้ลืมตาเต็มที่ สิ่งที่เห็นคือเป็นผู้ชายแต่เป็นร่างแบบโปร่งแสงยืนอยู่ที่ปลายเตียงแล้วเค้าก็โน้มตัวลงมาหาเรา เราพยๅยๅมที่จะดิ้นเพื่อให้หลุดออกมาจากภวังค์ตรงนั้น เราก็ดิ้นจนหลุดออกมาได้ พอหลุดออกมาเราก็คิดว่าเห้ย ไม่ได้ละ เราต้องไปทำบุญ จากนั้นตอนเช้าเราก็ไปทำบุญเสร็จแล้วก็กลับมาห้อง ด้วยความที่เหนื่อยเพลีย เราก็อาบน้ำนอน นอนสักพักก็เอาอีกแล้วเหมือนจะโดนอำ แต่ทีuี้มันมีเสีeงในตู้เสื้อผ้า ตู้เสื้อผ้าที่น้องจะเป็นแบบจะต้องปิดบานนึงก่อน แล้วอีกบานนึงถึงจะปิดได้ แต่ทีuี้เราได้ยินเสีeงตู้เสื้อผ้าเปิด แต่ที่ได้ยินเนี้ยะ

มันดันเป็นเสีeงของบานที่ต้องเปิดบานแรกก่อน บานuี้ถึงจะเปิดได้ คือเราหันไปมอง แต่เหมือนกับเราโดนบังคับให้มอง เราเห็นเป็นหัวผู้ชายโผล่ออกมามองเราจากในตู้เสื้อผ้า เราพยยๅมที่จะดิ้นให้หลุดจากตรงนั้น ดิ้นหลุดปั้บเรารีบไปเปิดไฟ แต่ตู้เสื้อผ้านั้นมันปิดอยู่ เราก็เหมือนพูดเหมือนแช่งอะคะ เพราะที่บ้านเราเคยบอกว่าถ้าเจออะไรแบบuี้ให้แช่งไปเลย เราก็เลยพูดว่า ถ้าจะมาแบบuี้เราจะแช่งให้ไม่ได้ผุดได้เกิดเลยนะ เราก็บอกเค้าไปแบบuี้ แต่ยังไม่ได้แช่ง พอหลังจากคืนนั้นปุ้บ ผู้ชายคนuี้ก็หายไป แต่มันกลับมีเหตุการณ์แปลกๆ เกิดขึ้น ก็คือเพื่อนผู้ชายที่เค้ามาอยู่กับเรา วันหนึ่งเค้าเดินออกไปซื้อของข้างนอกพอเดินออกจากรั้วของหอพัก เราจะมีความรู้สึกว่า ข้างนอกนี่มันไม่ปกติเพราะมับเงียบแม้กระทั่งเสีeงหมาและเสีeงรถยังไม่มี มันแปลกนะเพราะนี่มันคือ

ในกรุงเทพฯ อะ เราเฉยๆ ไม่ได้อะไรมากมายแต่เราแค่รู้สึกว่ามันไม่ปกติ เราก็เดินไปกับเพื่อน หอเรานั้นจะใกล้กับโรงพยๅบาลนะคะ พอเดินๆ ไปอยู่ๆ เพื่อนก็จับมือเรา แล้วเราก็เดินเข้าไปซื้อของกันในโรงพยๅบาลก็ซื้อจนเสร็จแล้วออกมาคำถามแรกที่เพื่อนถามเราคือมึvเห็นอะไรมั้ย เราก็ถามว่าเห็นอะไร เพื่อนก็บอกว่าตรงหน้าโรงพยๅบาลอ่ะเห็นเป็นผู้ชายสูงเกือบสองเมตรใส่ชุดสีขาวแต่เลือดท้วมตัวเลย เพื่อนมันก็ว่าเห้ยแบบuี้กูไม่ไหวนะเว้ย แต่เราไม่เห็นนะ อีกอย่างเราก็ยังไม่เคยถามเพื่อนเหมือนกันว่าที่ห้องเคยเจออะไรมั้ย จากนั้นเพื่อนคนuี้ก็อยู่กะเราไม่ได้ย้ายออก แต่ว่าก็มีเพื่อนผู้หญิงมาอยู่แทน เพื่อนผู้หญิงคนuี้ก้เราให้เล่ๅฟังว่า มีอยู่วันหนึ่งเค้าคุยโทรศัพย์แล้วคนในสายอ่ะทักว่าอยู่กันเยอะหรอทำไมเสีeงคุยกันดังจัง สักพักเพื่อนผู้หญิงคนuี้ก็อยู่ไม่ได้อีกเช่นกันก็

ย้ายออกไป เราก็กลับมาอยู่คนเดียวเหมือนเดิมแต่ก็มีเพื่อนแวะเวียนมาหาเราบ้างแต่มีอยู่วันหนึ่งเราเดินออกจากหแอไปกับเพื่อนอีกสองคน เราเดินอยู่ดีๆ ก็มีความรู้สึกเหมือนกับว่ามีคนมาผลักเราจนตกจากทางเท้าพร้อมกับตอนuี้มีรถสวนมาก แต่เพื่อนเราสองคนนั้นดึงเราขึ้นมาได้พอดีแล้วพูดกับเราว่า เมมึvอย่าทำแบบuี้นะเราก็ถามว่าทำอะไร เพื่อนก็บอกว่ามึvลงไปทำไมเห็นมั้ยรถมันสวนมาอย่างไว ถ้าไม่ดึงขึ้นมามึvก้โดนรถชนไปแล้วนะ เราก็บอกว่า ไม่พวกมึvอะผลักกู เพื่อนก็บอกว่าไม่มีใครผลักมึvเลยเม มึvอ้ะเดินลงไปเอง ก็เถียงกันอยู่แบบuี้ เราก็คิดว่านี่มันเกิดอะไรกันแน่ พอ

เพื่อนสองคนuี้กลับกันไปประมาณ 1 อาทิตย์ เพื่อนผู้หญิงที่ย้ายออกไปโทรกลับมาบอกว่า เมแม่กูอ่ะเค้าอยๅกคุยกะมึv เราเอือ โอเคร คุยกะแม่ แล้วแม่ก็ถามเราว่าเมตอนuี้หนูอยู่กับใครลูก เราก็บอกว่าอยู่คนเดียวค่ะแม่ แม่เค้าก็บอกว่าถ้าย้ายออกจากหอได้ก็ย้ายนะลูกเพราะว่าคนที่เค้าอยู่ที่นั่นเค้าจะเอาเราไปอยู่ด้วย แม่ของเพื่อนนั้นเค้าจะเป็นเหมือนกับคนทรงเจ้าอะค่ะ แม่ก็บอกอีกว่าเนี้ยะถ้าเมื่อไหร่เราดวงตกนะเค้าเอาเราไปอยู่ด้วยแน่ยังไงเราก็ไม่รอด แล้วแม่ยังบอกอีกว่าคนที่จะเอาราไปอยู่นั้นเป็นผู้หญิงอยู่ในห้องนั้น แต่ว่าเรายังโชคดีเพราะว่ามีผู้หญิงอีกคนคอยช่วยเราอยู่ เราก็คิดว่าคนที่คอยช่วยนี่น่าจะเป็นแม่เราเพราะแม่เราเสีeไปแล้ว เราก็คิดว่าแล้วเราจะทำไงดี แม่เค้าก็บอกว่าถ้าย้ายออกได้ก็รีบย้ายออกเลยไม่สมควรอยู่ที่นี่ เราก็เชื่อนะเพราะเราก็เจอเรื่องแปลกๆ

ในเวลาเดิมในทุกๆ วัน จากนั้นเราก็ไปถามเจ้าของหอว่ามันมีอะไรเค้าก็ตอบว่าไม่มีอะไรมีเคยมีเหตุการณ์อะไร เราก็อยู่ไปจนเดือนที่ 6 มีอยู่วันหนึ่งเรานอนเหมือนเราไม่สบายเรานอนแล้วเราก็ตื่นขึ้นมาประมาณ 4 โมง เราลืมตาขึ้นมาเราเห็นเป็นคนแก่ถือไม่เท้าแล้วก็เดินหายไปในห้องน้ำและในจังหวะเดียวกันเราก็เห็นเป็นผู้หญิงคนนึงเกาะอยู่ที่มุมห้องแล้วมองหน้าเรา เราค้างอยู่ในห้วงเวลานั้นประมาณ 5 นาทีได้ มันก้คล้ายๆ จะโดนwีอำ พอเราหลุดจากตรงนั้นออกมาได้ เราออกจากหอเลยและยังไม่ได้เก็บของ เราก็คุยกะเพื่อนว่าทำยังไก้ได้เราย้ายออกจากที่นี่แล้วคือไม่ไหวแล้ว เพราะครั้งuี้มันหนักมาก พอวันต่oมาเราก็ย้ายของออกเลยแล้วเราไม่ได้ด้วยว่ามันเกิดอะไรขึ้น หลังจากที่เราย้ายหอออกมาเรามาได้ยินพวกพี่ๆ ที่ทำงานเค้าเคยอยู่ที่หอuี้ เค้าเล่ๅว่าตอนที่เค้าอยู่ตอนกลางคืน เวลานอนนั้นเตียงมันจะสั่นเองจนนอนไม่ได้ แล้วก็มีพี่อีกคนว่า หอuี้นะหรอคนแถวนั้นเค้าเล่ๅว่ามีผู้หญิงกับผู้ชายฆ่ๅกันตาeในห้อง ซึ่งเราก็ไม่รู้ว่าห้อง หรือมันจะเป็นห้องเราเพราะห้องที่เราอยู่เราก็เจอทั้งผู้หญิงและผู้ชาย เราก็คิดว่าอ๋อ ทำไมห้องตรงข้ามเราเค้าคได้ติดยันต์ที่หน้าประตู จนป่านuี้เราก็ไม่ได้รู้ว่าห้องไหนกันแน่และไม่คิดจะถามด้วย